Το Τσάμπασιν

Εκάεν και το Τσάμπασιν
Και επέμναν τα τουβάρε γιάρ γιάρ αμάν
Και ερούξεν σο χουρτέρεμαν
Το Ορτούς τα παλληκάρε οϊ οϊ αμάν

Κεν εκάεν καεμανίεν
Τ Ορτούς το Παρχάρ
Κεν εκεί τιδέν και επέμνεν
Μοναχον σαχτάρ!

Εκάεν και το Τσάμπασιν
Γιαβρούμ τιδέν και επέμνεν
Ρασα και λειβαδότοπα
Άλλο χορτάρ και φέρνε

Τρανόν Γιαγκούν σο Τσάμπασιν
Σπίτε και θα απόμενε γιάρ γιάρ αμάν
Τρανοί μικροί φτωχοί ζεγκίν
Ουλ κάθουνταν και κλαίνε οϊ οϊ αμάν

Κλαίν τα πουλόπα τη θεού
Κλαίν τα πεγαδομάτε γιάρ γιάρ αμάν
Κλαίει το Τσαμπλούκ το Καρακιόλ
Κλαίν τ’ έμορφα τ’ ελάτε οϊ οϊ αμάν

Η μάνα εν κρύον νερόν

Όταν γερά η μάνα και άλλο κε μπορεί (2)
α τότε θελ βοήθειαν α τότε θελ ζωήν …
α τότε θελ ζωήν
κι όταν θα έρτε η ώρα και άλλο κι θα ζει
αμάν και φτας το χρέωσις θα καίετε η ψυς

η μάνα εν κρύον νερόν και σο ποτήρ και μπεν
η μάνα να μη είνετε η μάνα να μη εν
η μάνα να μη εν

η μάνα εν βράχος η μάνα εν ρασίν (2)
σο δύσκολον την ώρας μανίτσα, μανίτσα, μανίτσαμ
θα τσαείς
η μάνα εν το στήριγμαν τη χαράς το κλαδίν
τατινές η εγάπη κε βρίετε ση γην

η μάνα εν κρύον νερόν…

θα δέαβένε τα χρόνια θα έρουμε και μεις (2)
ατά είναι με τη σειράν κι θα γλυτών κανείς…
κι θα γλυτών κανείς
κατ ολ πρεπ να εξέρουμε σ ‘αούτο τη ζώην
Χωρίς τη μάνας την ευχήν κανείς κε λεπ χαΐρ